Sabahattin Ali

-Ruhum bir heykel gibi düşüp parcalanırdı.
Bu sesleri duyanlar gülüyorum sanırdı-

İsteyip istemediğimi doğru dürüst bilmediğim, fakat neticesi aleyhime çıkarsa istemediğimi iddia ettiğim bu nevi söz ve fiillerimin daimi mesulünü bulmuştum: buna içimizdeki şeytan diyordum, müdafaasını üzerime almaktan korktuğum bütün hareketlerimi ona yüklüyor ve kendi suratıma tüküreceğim yerde, haksızlığa, tesadüfün cilvesine uğramış bir mazlum gibi nefsimi şefkat ve ihtimama layık görüyordum. Halbuki ne şeytanı azizim, ne şeytanı? Bu bizim gururumuzun, salaklığımızın uydurması… İçimizdeki şeytan pek de kurnazca olmayan bir kaçamak yolu… İçimizde şeytan yok, içimizde acz var, tembellik var, iradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey: hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var.



Sabahattin Ali

sıkı yazardır ama ah bir de şu ulusalcı zevatların rahatsız edici sahipleniciliği olmasa!

Sezen Aksu'nun seslendirdiği Çocuklar Gibi şiirinin Sabahattin Ali'ye ait olduğunu öğrendiğimde hayranlığım kat kat artmıştır kendisine. Ne kadar yalın ve duygu yüklü bir şiir.
Şiiri okurken fonda Sezen Aksu'nun sesi çınlayacaktır muhakkak kulaklarınızda.

Çocuklar Gibi
Bende hiç tükenmez bir hayat vardı
Kırlara yayılan ilkbahar gibi
Kalbim hiç durmadan hızla çarpardı
Göğsümün içinde ateş var gibi

Bazı nur içinde, bazı sisteyim
Bazı beni seven bir göğüsteyim
Kah el üstündeydim, kah hapisteydim
Her yere sokulan bir rüzgar gibi

Aşkım iki günlük iptilalardı
Hayatım tükenmez maceralardı
İçimde binlerce istekler vardı
Bir şair, yahut bir hükümdar gibi

Hissedince sana vurulduğumu
Anladım ne kadar yorulduğumu
Sakinleştiğimi, durulduğumu
Denize dökülen bir pınar gibi

Şimdi şiir bence senin yüzündür
Şimdi benim tahtım senin dizindir
Sevgilim, saadet ikimizindir
Göklerden gelen bir yadigar gibi

Sözün şiirlerin mükemmelidir
Senden başkasını seven delidir
Yüzün çiçeklerin en güzelidir
Gözlerin bilinmez bir diyar gibi

Başını göğsüme sakla sevgilim
Güzel saçlarında dolaşsın elim
Bir gün ağlayalım, bir gün gülelim
Sevişen yaramaz çocuklar gibi

Sabahattin Ali

O'nda kendimi bulmak ve kaybetmek arasında kaldığımı hissediyorum. Yaşa sen!!

taha akyol başın öne eğilmesin gerçekten güzel bir hayat hikayesi sabahattin ali yi tanımazdım bilmek gerek dedirtiyor dönemin şartlarını anlatım açısındanda güzel bir kitap.....aziz nesin ve markopaşa maceralarını daha ayrıntılı bilmek okumak istiyor insan trajikomik gerçekten yaşananlar..

Ey dağların dertlerini dinleyen rüzgâr!
Benim arık yalnız sana itimadım var.

sevdiğim öykü yazarlarından.. ne dümdüz bir dil ne de tasvir ve sanata boğulmuş bir dil.. çok dengeli

daha önce okumuştum.ancak değerli bir arkadaşım verdi yine okudum özlemişim yalın dili.'benim kafam acayip bir dimağ taşıyor....her dakika insanlardan uzaklaşıyor...zaman zaman mağlup olsam bile etime....insan olmak dokunuyor haysiyetime.büyük,temiz bir arkadaş arıyor ruhum,işte rüzgar şimdi sana sığınıyorum.asaletin yeri yoktur gerçi hayatta ,en asil şey seni buldum mu kainatta, güneş gibi ne bin türlü ışığın vardır, ne de süse,gösterişe baktığın vardır.deniz gibi muamma yok derinliğinde bir ferahlık,bir saflık var serinliğinde..bir dev gibi küçük mızmız sesleri yersin,allah gibi görünmeden hüküm sürersin....

kür mantolu madonna. en iyisi.