Nazım Hikmet Ran

yani sen elmayı seviyorsun diye
elmanın da seni sevmesi şart mi?
yani tahiri zühre sevmeseydi artık
yahut hiç sevmeseydi
tahir ne kaybederdi tahirliginden?

Yürümek;
yürekten
gülerekten
yürümek...

Doktor Faust'un Evi
gecenin bir geç vaktinde
kulelerin dibinde, kemerlerin altında
dolaştım durdum Pragı…
gökyüzü karanlıkta altın çeken bir imbik,
bir simyager imbiği..
alevi mavi mavi…
şarl meydanına doğru indim yokuş aşağı…
orda köşe başında, kliniğe bitişik, bahçe içinde…
doktor faust’un evi…
kapıyı çaldım
doktor evde yok
mâlum iki yüz yıl kadar önce tavandaki delikten
yine böyle bir gece çekti aldı onu şeytan…
kapıyı çalıyorum…
bu evde ben de senet vereceğim şeytana..
ben de kanımla imzaladım senedi…
ne altın istiyorum ondan, ne bilim ne de gençlik…
hasretlik canıma yetti, pes…
beni istanbuluma götürsün bir saatlik…
çalıyorum kapıyı, çalıyorum…
kapı açılmıyor…
neden?
istediğim olmaz iş mi Mefistofeles?
yoksa lime lime ruhum satın alınmaya değmez mi?
prag’da ay doğuyor limon sarısı
doktor Faust’un evi önünde duruyorum
çalıyorum açılmaz kapıyı gece yarısı

Nazım Hikmet Ran

'Nazım Hikmet'in bir zamanlar durumunu anlatan bir mektup var benim elimde. Annesi Celile Hanım'ın Müzehher Va-Nu'ya yazdığı bir mektup bu. Celile Hanım, Nazım Hikmet'in cezaevinde intihar edebileceğini söylüyordu mektupta. Şimdi bunu unutup Nazım Hikmet'in doğum yıldönümünü kutluyorlar. Ben Hazım Hikmet'i kurtarma kampanyasında Paris'te etkin olarak görev yapmıştım. Nazım ağır hapis cezasını, komünizm propagandası yapmaktan değil, Türk Hükümeti'ni yıkmaya teşebbüsten yemişti. Bu mümkün olamayacak, akla bile gelmeyecek bir durum. Nazım Hikmet yaşarken ona o kadar çektirdiler şimdi de kutluyorlar. Bu bir skandaldır.'

Attila İlhan demiş...

insan doğdu, öldüğünde bayraktı.

Bilmezden gelişlerim aptala yatışlarım kaybetme korkumdan değil karşımdakilerin yalan söyleme potansiyellerine olan merakımdandır.

Yine De İyimserlik

Kardeşim
sonu tatlıya bağlanan kitaplar yollayın bana
uçak sağ salim inebilsin meydana
doktor gülerek çıksın ameliyattan
kör çocuğun açılsın gözleri
delikanlı kurtarılsın kurşuna dizilirken
birbirine kavuşsun yavuklular
düğün dernek yapılsın hem de
susuzluk da suya kavuşsun
ekmek de hürriyete

kardeşim
sonu tatlıya bağlanan kitaplar yollayın bana
onların dedikleri çıkacak
eninde de sonunda da...

Nazım Hikmet Ran

Bulutmu olsam....
Denizin üstünde ala bulut
Yüzünde ümüş gemi
Dibinde mavi yosun
Kıyıda bir çıplak ada durmuş düşünür.

Bulutmu olsam,
Gemi mi yoksa?
Balıkmı olsam,
Yosun mu yoksa?
Ne o, ne o, ne o.
Deniz olunmalı oğlum,
Bulutuyla,gemisiyle,balığıyla,yosunuyla.

NAZIM HİKMET RAN

İyi günlerimde çok eller uzanır ellerime,
Resmimi, suratımı baş köşeye asarlar...
Fakat demir kapıların her kapanışında üzerime,
Ardında taş duvarların her kaldığım zaman,
...Ne arayan beni, ne soran...

Eeeehh, daha iyi be, bunun böyle olduğu...
Minnetim ve borçluluğum yalnız sana kalsın.
İyi günlerimde benim unuttuğum insan eli,
Nasılsın ?...

Türk çocuğu, Türk yazarlarının daha çoğunu okuduğunda nazım hikmet in pek fazla hikmeti kalmaz ama şiiri bana sevdiren ilk yazarlardan olduğuda bir gerçektir...
seviye atlamak isteyenler divan edebiyatını denerlerse ne demek istediğimi anlarlar, fuzuli, mevlana gibi...

delikanlım son kez bak yıldızlara belki onları göremezsin birdaha şahane dizelerin sahibi saygıyaya değerdir