Küçük Prens

okumakta geç kaldım sandım ama tam zamanıymış. yetişkin olmanın arifesinde küçük prens, bana bunun çok sıkıcı olacağını fısıldadı ve vazgeçtim. yıldızlara bakarken koyunun çiçeği yeyip yemediğini düşünen bir 'küçük' olmak, sizce de sonsuz çıkarların peşinden koşan bir yetişkin olmaktan daha müthiş değil mi?

çok güzeldi.

küçükken kendime her yıl aynı günde bir kez daha okuma sözü vermiştim bu kitaba dair. her seferinde başka bir şey öğrenmeyi kestiğim 'an'da okumayı da kesecektim. sözümün üzerinden ne kadar geçti ya da daha ne kadar geçecek bilemiyorum. evet, belki de herkesin bir şeyi abartma hakkı varsa ben bununla tükettim.

söylenebilecek tek söz yok bu kitap hakkında. kac kere okudum bilmiyorum ama iyi dersler cıkardım onu iyi biliyorum.

Büyükler gerçekten de, gerçekten de çok tuhaflar.

küçük prensim benimm :)

Hayatımın en güzel,en özel kitabı o. Ne diyebilirim ki başka?

eskimiyecek kitaplardan birisi.

Kahramanım!
Onlarca kez okudum, her seferinde tekrar tekrar bağlandım Küçük Prens e..
Geriye ittiğimiz, sıkıştırıp, bastırmaya çalıştığımız duyguları okşayıp tekrar su yüzüne çıkarabilen bu küçük insan; öylesine naif, öylesine zeki ve öylesine tatlı ki..

çizimlerine bayılmıştım, çizimlere bakış açısına..