Ernest Hemingway

savaşı yaşayan, okurlarına yaşatan ve savaşın anlamsızlığını kitaplarının her sayfasında vurgulayan büyük yazar... bu şavaş ülkeler arasında, insanla doğa arasında, veya iç çatışma halinde olabilir.ama ne olursa olsun bütün yaşanılan savaşlarda kazanan hiç bir taraf yoktur düşüncesi sarmıştır satırlarını. ve bu büyük yazar kendi iç çatışmasına yenik düşüp, babasının kendisini öldürdüğü av tüfeğiyle hayatına son vermiştir.

Hemingway once wrote a story in just six words
For sale: baby shoes, never worn. and is said to have called it his best work.

realist modernist yazar. Lost Generation akımının üyelerindendi. savaş konularını eserlerınde sıkça konu alan yazar.

liseyi bitirdikten sonra universiteye gitmez ve kansas daily star gazetesinde muhabirlik yapmaya baslar. elestirmenler bu olayin hemingway'in stilini direkt olarak etkiledigi gorusunde birlesirler. lakin gazetecilik yazisini gelistirmek icun bir yil boyunca bos kagitlar uzerine birbiriyle alakasiz cumleler yazar. stilini boyle olusturdugu rivayet edilir zira romanlari düz, kisa ve basit cumlelerden olusur.
birinci dunya savasi ciktiginda olumle olan dansi da baslamistir ustadin. gozleri saglam olmadigi icin amerikan ordusuna asker olarak alinmaz. o da ambulans soforu olarak gider italya'ya. ilk once postu deldirir sonra da daha kotusu agnes van kurowsky isimli hemsireye asik olur. ve daha sonra amerika'ya doner. ama amerika eski amerika degildir. eski puritan dumbuklerin gelenekleri ve 3-4 yilda hizla degismis olan toplum hemingway'i yorar, biktirir, ulkeden kacirtir. ve ikinci avrupa seferi baslar.

Kısa ve gösterişsiz yazı tarzı adina en cok sevdigim yazarlardan birtanesidir

İki Şehrin Hikayesi 1 numara

Yazarın sadece Çanlar Kimin İçin Çalıyor adlı eserini okudum..4 günde bitirdiğimi ve zevkle değilde sırf yarım bırakmamak adına bukadar hızla okuduğumu hatırlıyor başka da bişi hatırlamıyorum..Şimdi yeniden okusam eminim daha farklı duygu ve düşünceler içinde okurum çünkü eseri okuduğumda daha 15 yaşında falandım..

robert jordan'ın adımlarını hatırlıyorum...

ırmaktan öteye ağaçların içine..
erkeğin elindeki yaraları gördüm sanki..

Akıcı bir uslubu var.Hayatı okuyarak değil de yaşayarak öğrenenlerden.Silahlara Veda adlı eseri de gayet güzel.